De radio gaat. Kwart voor zeven. Nog even blijven liggen en met deze gedachte zwaait mijn hand richting de radio en druk op ’sleep’. Dit herhaald zich een aantal keer tot dat het tweeëntwintig minuten over zeven is. Ik sta op kleed me aan en poets mijn tanden. Beneden aangekomen begin ik met mijn haar en eet mijn heerlijke dieet “yoghurt” op. ‘t Is al laat. Toen ik de auto instapte had ik het idee dat ik het nog wel zo reden.
Ik rij mooi rustig achter een bus aan en als er eentje afslaat bij borger zag ik de volgende alweer van de afrit afrijden. Ik kijk een keer omhoog naar de brug over de snelweg N34. Ik schrik, van de geel en rood gekleurde graffiti op de glasplaten. Niet zo zeer van de graffiti op zich, maar wat er staat. “HOER” staat er levens groot op. Ik denk even nergens aan en realiseer me dat dit toch hondsbrutaal is. Net nieuw denk ik nog.
Waarom moet alles toch worden vernield. Waar slaat het op. Als het niet moet worden beklad met wat scheld woorden, dan moet het wel kapot. Ze kunnen toch ook wat moois met dat verf doen.Of kan je de aanzicht er alleen maar mee verminderen. Het slaat echt nergens op.
Weer terug in de auto. Rij nog steeds rustig de bus achterna tot aan exloo en rij van de snelweg af. Rij rustig naar mijn werk. En begin daar 5 minuten te laat. Toch iets te lang op de laatste minuut gewacht.
[...] 9 oktober 2008 door Dennis Pater Het vervolg van een vorige post: Opstaan en geconfronteerd worden met “hoer” [...]